MİDE KANSERİNİ TANIYALIM

 

MİDE KANSERİ NEDİR?

 

MİDE KANSERİ İÇİN KİMLER DAHA DİKKATLİ OLMALI

 

MİDE KANSERİ SIKLIĞI NEDİR?

 

MİDE KANSERİ İÇİN NELER YAPILIR?

 

MİDE KANSERİNDE YAŞ GRUPLARI

 

MİDE KANSERİ DİYETLE İLİŞKİLİ MİDİR?

 

MİDE KANSERİNE SEBEP OLANLAR

   
MİDE KANSERİ DİYETLE İLİŞKİLİ MİDİR?
 
Mide kanserinin diyetle ilgili olduğu kanıtlanmıştır. Bu riski artıran durumlar şöyle sıralanabilir:
1- Pişirme ve saklamada kullanılan yöntem
2- Gıdaların daha uzun süre bozulmaması için kullanılan koruyucu maddeler
3- Alınan gıdanın özelliği
 
Dışardan alınan yiyeceklerdeki risk faktörleri, vucut içindeki diğer risk faktörleri ile birleşerek mide içi mikroçevreyi değiştirerek kanser oluşumuna yol açar.
 
Proteinden fakir beslenme, vitamin A ve vitamin C eksiklikleri de bu mikroçevre değişikliklerinde rol alır.
 
Mide mikroçevre değişikliklerinin ana nedenleri olarak; aşırı tuzlu yiyecekler, mide PH'sında yükselme (mide asit düzeyinde azalma), nitrit ve nitrit metabolitlerindeki artış gösterilir.
 

Aralık 1987 – Mart 1988 yılları arasında Ankara’da yapılmış bir çalışma;

1) 100 mide kanserli hasta (adenokarsinom) ve 100 kontrol (yaş, cins, oturduğu yer, hasta grubuyla uyumlu) çalışmayı yapanlar tarafından tek tek diyet ve alışkanlıklar açısından sorgulanmış.

2) Belli gıdalar çay, sigara, alkol tüketimleri, diş hijyeni ve buzdolabı sayısı yönünden karşılaştırma yapılmış.

Çalışmanın Sonuçları:

1) Buzdolabı olmayan kanserli hasta sayısı kontrol grubundan çok (%24, %4 p<0.0001)

2) Diş fırçalama mide kanser olan hastalarda daha az (p <0.0001)

3) Mide kanseri olan hastalar daha az meyve ve sarı-yeşil yapraklı sebze ve et tüketiyorlar (p <0.0001)

4) Mide kanserli hastalar daha çok tuz ve tuzlu gıdalar tüketiyorlar

T.Demirer, F.İçli, Ö Uzunalimoğlu, Ö. Küçük: Cancer 1990; 65:2344-2348

 
 

2003 yılında Van 100.Yıl Tıp fakültesinin Van Gölü havzasında yaptığı bir çalışmada otlu peynir,  odun ve tezek ateşinde pişen ekmek, içme suyu örneklerinde Nitrat ve Nitrit düzeyleri kontrol değerlerine göre ileri derecede anlamlı yüksek bulunmuş (p <0.001).

M.Türkdoğan ve ark. 100.Yıl Tıp Fakültesi Turkish J of Gastroenterology 2003,14(1): 50-53

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
click here for html hit counter code